Nostradamus
... een nieuwe visie ...
Laatst bijgewerkt:
12 november 2016
DE VOORSPELLINGEN
ONJUISTE INTERPRETATIES
Napoleon Bonaparte
15 augustus 1769 - 5 mei 1821

De opkomst van Napoleon Bonaparte
Centurie 1, Kwatrijn 60

Veldtocht Sardinië,
22 februari 1793
Centurie 3, Kwatrijn 87

Eerste consul van Frankrijk
Centurie 4, Kwatrijn 54

Grote Sint-Bernhardpas,
mei 1800
Centurie 5, Kwatrijn 20

Inname Milaan
Centurie 3, Kwatrijn 37

Kroning tot keizer van Frankrijk,
2 december 1804
Centurie 8, Kwatrijn 57

Invasie in Rusland, 1812
Centurie 4, Kwatrijn 75

Slag bij Moskou, 1812-1813
Centurie 8, Kwatrijn 85

Verbanning naar Elba,
6 april 1814
Centurie 10, Kwatrijn 24
 
1e Wereldoorlog 1914-1918

Aanleiding tot de
Eerste Wereldoorlog 1914-1918
Centurie 9, Kwatrijn 55

*** UPDATE ***
Oorlogsvoering in de lucht, beide wereldoorlogen
Centurie 1, Kwatrijn 64

*** UPDATE ***
Kerk "St-Gervais-et-St-Protais" geraakt door Parijs-Geschut
29 maart 1918
Centurie 3, Kwatrijn 6
Maan kalender 1999
In het jaar negentienhonderd negenennegentig, na zeven maan-cycli,

Oftewel, na zeven nieuwe manen.

En raad eens op wat voor dag de 8ste nieuwe maan viel ??

Inderdaad 11 augustus 1999 !!!
17 januari
16 februari
17 maart
16 april
15 mei
13 juni
13 juli
11 augustus 1999 toonde één van de krachtigste en meest angstaanjagende configuraties, bekend onder astrologen, zich aan de hemel. Deze configuratie omvatte de deelname van alle grote planeten in al de vier vaste tekens van de dierenriem en vormde een groot hemelkruis waar alle planeten òf 90 graden ten opzicht van elkaar stonden òf juist tegenover elkaar.
Deze configuratie die zich voordeed was niet eerder in recente tijden waargenomen. Er was wel een zwakkere versie van deze configuratie op 11 januari 1910 maar niet in de vaste tekens van de dierenriem. Het groot hemelkruis is voor astrologen onderdeel van een 'oversteek' naar een nieuw tijdperk.
Planeten maken belangrijke aspecten met elkaar wanneer zij (ongeveer) 0, 60, 90, 120 en 180 graden van elkaar verwijderd staan.
Traditioneel worden de 60° en 120° aspecten harmonisch genoemd en de 90° en 180° aspecten disharmonisch. Op 11 augustus was er sprake van een conjunctie (0°) van zon en maan. Deze zon en maan maakten een hoek van 90° met Mars, een hoek van 90° met Saturnus en een hoek van 180° met Uranus. Dit zijn alle drie disharmonische aspecten. Wanneer je deze planeten in een cirkel van 360° uitzet, en je lijnen tussen hen trekt, dan krijg je een compleet vierkant te zien.
Zo'n vierkant wordt in astrologische termen ook wel een gesloten vierhoek of een groot vierkant genoemd.
Van een dergelijke aspectconfiguratie is het bekend dat dit intense spanningen geeft. Een vierkantaspect (90°) geeft spanning, een oppositie (180°) geeft spanning, hoeveel spanning geven planeten dan wel niet te zien die elkaar in zo'n groot vierkant vasthouden! Gesloten vierhoeken komen weliswaar niet vaak voor, super zeldzaam zijn ze echter niet. Waaromj deze vierhoek wél heel bijzonder is, heeft de volgende redenen:
De planeten die bij deze vierhoeken waren betrokken waren de planeten die in traditionele termen 'de malefics' worden genoemd: de planeten die eerder negatieve dan positieve effecten te zien geven. Dat geldt zowel voor Mars, als voor Saturnus en Uranus. Daar komt nog bij dat de vierde hoek werd gevormd door de conjunctie van zon en maan: de vierde hoek werd bezet door een stand die een ook al de infameuze zonsverduistering te zien gaf.
Het gradenaantal waarin deze planeten zich bevonden was in het midden van een teken. Ieder teken van de dierenriem beslaat 30 graden.
Mars en Saturnus stonden op 17°, Uranus stond op 15° en de zon/maan staan op 18°.
De kracht van een planeet is op zijn grootst wanneer hij in het centrum van een teken staat.
Iedere planeet wordt in de astrologie gekoppeld aan één van de twaalf tekens van de dierenriem. Er zou een natuurlijke band bestaan tussen die planeet en dat teken, waardoor een planeet, wanneer hij zich in dat teken bevindt, extra krachtig wordt. Op 11 augustus 1999 stonden de betrokken planeten niet alleen in het centrum van een teken, de meeste bevonden zich ook nog eens in die tekens waar zij 'heer' van zijn, waarin zij zich dus het sterkste konden manifesteren: zon in Leeuw, Uranus in Waterman, Mars in Schorpioen en Saturnus in Stier.
Tenslotte stonden de planeten in de zogenaamde vaste tekens van de dierenriem. Er wordt in de astrologie een onderscheid gemaakt tussen hoofdtekens, vaste tekens en beweeglijke tekens. Wanneer zich een groot vierkant in de vaste tekens voordoet (Stier, Leeuw, Schorpioen en Waterman) dan is dit van alle grote vierkanten de gevaarlijkste situatie.
De spanning die toch al groot is in zo'n vierkant broeit, slaat naar binnen en zet zich vast. De uitwerking van deze planeetconstellatie laat misschien even op zich wachten, maar eenmaal op gang gekomen is zij onherroepelijk en niet te stuiten.
Regel 4

Daarvoor en daarna heerst Mars in geluk.

In de laatste regel van dit kwatrijn noemt Nostradamus de planeet Mars, vernoemd naar de Romeinse oorlogsgod en zegt hier niets meer dat zowel vóór als na 1999 de oorlogen welig zullen tieren.
De totale zonsverduistering over het zuiden van België in Torgny op 11 augustus 1999.
Meer dan 100.000 Belgen en toeristen waren ooggetuige
van de laatste zonsverduistering van het vorig millennium.
Een detail van de sarcofaag van Gregorius XIII, met de viering van de invoering van de gregoriaanse kalender.
De horoscoop van de zonsverduistering op 11 augustus 1999
Resumerend mag het duidelijk zijn dat ik aan dit kwatrijn een nogal andere uitleg heb gegeven.
Als we de beeldspraak weglaten en dit kwatrijn een vrije vertaling gunnen, krijgen we het volgende:

In het jaar negentienhonderd negenennegentig, na zeven maan-cycli,
Zal enorm grote angst van de hemel komen:1
Niet direct, maar er zal een massale slachting van mensen en dieren volgen, 2
Daarvoor en daarna zullen de oorlogen welig tieren.

1)   Aankondiging begin eindtijd
2)   Opkomst van de antichrist

Het kwatrijn beschrijft een periode die begint vanaf 11 augustus 1999.
De eerste twee regels zijn reeds uitgekomen, de vierde ten dele.
Wanneer is de dag, het jaar dat de derde regel in vervulling gaat ? Een derde (nucleaire) wereldoorlog ? Niemand die het kan zeggen ...
IS (Islamitische Staat) probeert momenteel steeds meer terrein te winnen en verdeeldheid te zaaien door overal ter wereld aanslagen te plegen.
Uiteindelijk is hun doel ons te onderwerpen, op te rukken naar Rome en het Christendom ten val te brengen !
De eerse zeven nieuwe manen
van 1999 waren:
Centurie 10 - Kwatrijn 72

L'an mil neuf cens nonante neuf sept mois,
Du ciel viendra vn grand Roy d'effrayeur:
Resusciter le grand Roy d'Angolmois,
Avant apres Mars regner par bon-heur.

In het jaar negentienhonderd negenennegentig, zevende maand,
Zal uit de hemel een grote koning der Verschrikking komen:
Om de grote koning der Mongolen tot leven te wekken,
Daarvoor en daarna heerst Mars in geluk.
Velen dachten dat er iets uit de hemel zou komen, een asteroide, een komeet of iets anders dat een ramp van ongekende weerga zou veroorzaken. Het jaar 1999 ging voorbij en er gebeurde niets ...., men zei dat het kwatrijn niet zou kloppen ..., of hadden we toch iets over het hoofd gezien ??

Jazeker !!
Het kwatrijn zoals het hierboven vertaald is, is het door vrijwel een ieder vertaald, waarbij geconcludeerd werd dat de eerste twee regels niet juist zouden zijn.
Niets is echter minder waar. Ik zal laten zien dat Nostradamus op de dag nauwkeurig, het bij het juiste eind had en dat het kwatrijn in die eerste twee regels twee heel belangrijke gebeurtenissen beschrijft.
Wat weten we nog van 1999 ? Wat is er in dat jaar gebeurd ? Lees het volgende ...

Het is woensdag 11 augustus 1999, ongeveer 10.00 uur in de ochtend, ergens buiten het Noord-Franse plaatsje Metz. Een menigte mensen is samengekomen op een gunstig gelegen heuveltop.
Verschillende talen worden door elkaar gesproken: er zijn Fransen uiteraard, Belgen, Nederlanders, maar ook Denen, Zweden en zelfs Amerikanen en Japanners. Er wordt druk gewerkt aan het opstellen van telescopen, statieven, camera's. Filters worden te voorschijn gehaald, mensen testen hun speciale zonnebrillen uit. Meer naar het noorden en zuiden staan kilometerslange files van automobilisten die te laat op het idee zijn gekomen dat zij deze gebeurtenis niet willen missen.
Want iedereen wacht op het moment  dat je hoogstens eenmaal in je leven meemaakt. De ochtend is mooi begonnen en nu al voel je dat het een warme dag wordt. Er verschijnen een paar wolkjes in de lucht en daar wordt fronsend naar gekeken. Het is half elf en de wolken vermeerderen zich. Nu staan de gezichten ronduit zorgelijk. Iemand belt naar het plaatselijk weerstation, maar wordt daar niet veel wijzer van. Het is 11 uur, de wolken lijken weer wat weg te trekken en de zon schittert fel aan de hemel. De sfeer op de heuveltop wordt gespannen, om de paar seconden kijkt er wel iemand op zijn horloge.
10 minuten over 11 lijkt de zon ineens niet helemaal rond meer, aan de westkant ervan lijkt het alsof er een hapje uit is genomen. De onrust van even daarvoor verandert in opwinding. De mensen wijzen en roepen.
Langzaam maar zeker schuift er een object voor de zon, waardoor de hap steeds groter wordt. Men vergeet de tijd en kijkt in spanning naar het vervolg van een onomkeerbaar proces. De zon wordt steeds verder 'opgevreten' en de deuk wordt steeds groter. Een uur later, dat lijkt te zijn omgevlogen, is er nog slechts een smalle band van de zon te zien. het daglicht verflauwt, de schaduwen worden scherper. Het wordt kouder en een wind steekt op. De vogels lijken als op afspraak in koor te gaan schetteren en kwetteren en even verderop heffen een paar honden hun eigen concert aan. Dan sluiten de bloemen zich en alle dieren worden stil. De stilte hangt zwaar in de lucht; een beklemmende, nauwelijks ingehouden opwinding en onrust die misschien wel bijna als angst kan worden omschreven lijkt haast tastbaar.
Vanaf hun positie kunnen de mensen een enorme schaduw aan zien komen snellen. En dan wordt het, midden op de dag, zo donker als een nacht bij volle maan. Even voor half één is het zover: het laatste zonsikkeltje verdwijnt en er is sprake van een totale zonsverduistering.
Een uur later is alles voorbij. De hanen kraaien, de vogels zingen weer, maar de mensen op de heuveltop blijven opmerkelijk stil. Ze zijn getuige geweest van misschien wel het aangrijpendste natuurfenomeen dat er bestaat. Wat ze vandaag hebben gezien is een ervaring die zij hun leven lang niet zullen vergeten.
Het fenomeen

Op 11 augustus 1999 hebben we dus te maken gehad met een totale zonsverduistering (ook wel eclips genoemd). wie eenmaal getuige is geweest van een totale zonsverduistering kan het verlangen blijven koesteren om dit vaker mee te maken. Er zijn mensen die de gehele wereld afreizen om deze heel speciale gebeurtenis iedere keer opnieuw te kunnen beleven. En dat zijn niet alleen astronomen of sterrenkundigen.

Zeldzaam of gewoon ?

Twee keer per jaar is er ergens op aarde wel een zonsverduistering te zien, er zijn zelfs jaren met wel vier zonsverduisteringen. In 1964 bijvoorbeeld was dat het geval, evenals in 1982 en het jaar 2000.
Maar hoewel er dus regelmatig zonsverduisteringen voorkomen, is een groot gedeelte van al die verduisteringen slechts gedeeltelijk, of hoogstens ringvormig. Er gaan vele jaren voorbij waarin er helemaal geen totale zonsverduistering voorkomt (ook in de jaren 1964 en 1982, die er elk toch vier te zien gaven, was geen van alle totaal). En verder zijn de zonsverduisteringen die wel totaal zijn vaak alleen maar te zien boven de oceaan. Het komt dus veel minder vaak voor dat de maanschaduw over een bewoond gebied trekt.
Daar komt nog bij dat de maanschaduw maar over een vrij smalle baan te zien is. In de praktijk komt het er op neer dat vanaf één vaste plek op aarde er een kans op een totale zonsverduistering is van eenmaal in de 300 jaar. Als je er op die manier naar kijkt, wordt het duidelijk dat een totale zonsverduistering inderdaad behoorlijk zeldzaam is en in ieder geval een gebeurtenis die de meeste mensen tijdens hun leven niet zullen meemaken.
Regel 1

In het jaar negentienhonderd negenennegentig, zevende maand,

Onmiskenbaar heeft Nostradamus het hier over het jaar 1999.
Maar daarna gaat de vertaling en interpretatie geheel fout.
De laatste twee woorden van de eerste regel zijn
'sept mois' wat telkens dus vertaald is als 'in de zevende maand' of als 'de zevende maand'.
Maar in de oorspronkelijke regel 'L'an mil neuf cens nonante neuf sept mois,' staan op het eind nergens lidwoorden, alleen maar 'sept' en 'mois', oftewel 'zeven' en 'maand'.
En het woord
'mois' kan ook 'maanden' betekenen, meervoud dus !
En als we nu eens in plaats van de door een ieder toegevoegde woordjes
'in de' (in de zevende maand) nu eens het woordje 'na' toevoegen ?
Dan ontstaat er ineens een geheel andere regel:
In het jaar negentienhonderd negenennegentig, na zeven maanden,

En zitten we ineens in de maand augustus !

Velen denken dat Nostradamus met
'sept mois' de zevende maand juli bedoelde, of de maand september en daarvoor de afkorting 'sept' zou gebruiken, maar niet dus, hij wist namelijk precies om welke dag het ging!

Het is zelfs zo dat men in de tijd van Nostradamus de zogenaamde Juliaanse kalender hanteerde. Na zijn dood werd in 1582 de Gregoriaanse kalender ingevoerd die wij nu hedentendage nog steeds gebruiken.
Maar Nostradamus wist dit en paste zijn voorspellingen daarop aan en kon daarom dit kwatrijn dan ook feilloos duiden !
Juliaanse - Gregoriaanse kalender

De gregoriaanse kalender, een aanpassing van de daarvoor gebruikte juliaanse kalender, werd voor het eerst voorgesteld door de Napolitaanse arts Aloisius Lilius, en werd overgenomen door het Concilie van Trente (1545-1563). Paus Gregorius XIII kon pas in 1582 met de bul Inter gravissimas deze kalenderhervorming doorvoeren. Door het weglaten van 10 dagen werd het begin van de lente teruggebracht naar 21 maart. De weekdagen liepen zonder onderbreking door, op donderdag 4 oktober volgde vrijdag 15 oktober 1582.

Het gemiddelde jaar in de juliaanse kalender telde exact 365,25 dagen, maar omdat het gemiddelde tropische jaar ongeveer 365,2422 dagen duurt, loopt de juliaanse datum elke duizend jaar ongeveer 7,8 dagen achter op de zon. Om deze afwijking te corrigeren, werd het systeem van schrikkeljaren aangepast, zodat elk jaartal dat deelbaar was door 4 maar ook door 100 voortaan geen schrikkeljaar is, behalve als het ook door 400 te delen is. Dat betekent dat bijvoorbeeld 1600, 2000 en 2400 schrikkeljaren zijn, maar 1700, 1800, 1900, 2100, 2200 en 2300 niet. Het gemiddelde gregoriaanse jaar duurt derhalve 365,2425 dagen. Per 1000 jaren worden er daardoor gemiddeld 7,5 dagen gecorrigeerd.
Terug naar de eerste regel nu en deze luidt dus:

In het jaar negentienhonderd negenennegentig, na zeven maanden,

Maar Nostradamus was niet alleen een ziener, ook astronoom en astroloog en hoewel hij in het kwatrijn niet rept over de totale zonsverduistering, moet hij er van af geweten hebben (zoals straks uit de tweede regel ook zal blijken). Hij wist hoe de stand van de planeten zou zijn op 11 augustus 1999 !
Hij kende de maan-cycli en wat Nostradamus dus voor ons dummies beter had kunnen zeggen in zijn kwatrijn:
Maar er was meer aan de hand op 11 augustus 1999, anders had Nostradamus dit kwatrijn natuurlijk nooit samengesteld.
Niet alleen de maan en de zon hadden midden op de dag een unieke positie ten opzichte van elkaar, ook al de overige grote planeten van ons zonnestelsel bleven niet achterwege ! Lees verder ...
Regel 2

Zal uit de hemel een grote koning der Verschrikking komen:

'Zal uit de hemel een grote koning der Verschrikking komen:', zou de vertaling van de Franse zin 'Du ciel viendra vn grand Roy d'effrayeur' zijn. Bij iets dat uit de hemel komt denk je inderdaad aan iets dat boven op ons kan vallen. Maar 'du ciel'  betekent niet 'uit de hemel' maar 'van de hemel' !
(Net als station "Gare du Nord' in Parijs en dus 'Station van het Noorden' betekent (Noord Parijs).)
En dan kan deze regel er ineens heel anders uit gaan zien:

Zal een grote koning der Verschrikking van de hemel komen:

Het oorspronkelijke woord
'Roy' is altijd vertaald naar 'Roi' wat koning betekent.
En dat is jammer want het is hier als een bijvoeglijk naamwoord bedoeld,
'Roy' komt van 'Royal', oftwel koninklijk.
Synoniemen voor koninklijk (er zijn er vele) zijn: voortreffelijk, superieur, volmaakt, maar ook groots.
En het woord 'groot' staat er al ('grand').
Al met al doelde Nostradamus er op dat het hier wel om een super fenomeen zou gaan !
Het woord 'D'effrayeur' staat inderdaad voor verschrikking, onheil, maar ook voor terreur of angst, waardoor onze regel er nu zo uit komt te zien:

Zal enorm grote angst van de hemel komen:

En zoals we zien is de regel inhoudelijk nu wel iets anders geworden.
Maar wat was die enorme angst uit 1999 dan wel ? Bedoelde Nostradamus de zonsverduistering ?
Een totale zonsverduistering kan sommigen inderdaad een angstig en beklemmend gevoel geven.
Of was het toch iets anders en hebben we iets gemist ?
Ja !!!!

De enorm grote angst van de hemel was een afschrikwekkende hemelstand waar alle planeten bij betrokken waren.
We hebben gezien dat er op 11 augustus 1999 een totale zonsverduistering was (onder andere over Nostradamus' eigen geboorteland), wat in de ogen van astrologen (en Nostradamus had kennis van astrologie) een voorbode van problemen is. Wanneer we de stand van de planeten in augustus 1999 betrekken bij de samenstand van de zon en de maan, dan zien we inderdaad dat er alle reden was om, vanuit astrologisch oogpunt, te schrikken van wat die stand liet zien.
In de week van 11-18 augustus 1999 was er een bijzondere uitlijning van planeten in de vorm van een groot kruis, misschien wel de meest ongewone astrologische uitlijning van de afgelopen tweeduizend jaar.
De hemelstand

Hemelstanden leveren voor astrologen op verschillende manieren informatie. Het bekendst is de wijze waarop astrologen de planeetconstellatie interpreteren van het moment waarop een kind na zijn geboorte voor het eerst zelfstandig ademhaalt.
De mundane oftewel de wereldse astrologie laat er geen twijfel over bestaan dat de planeetstanden van 11 augustus 1999 ondubbelzinnig moeilijk waren en dat de effecten van deze planeetstanden zich voor de wereld op een negatieve wijze zullen uiten.
Als de gecombineerde planeten krachten uitoefenen over ieder mens persoonlijk, dan is het vanzelfsprekend dat diezelfde planeten krachten over de aarde als geheel uitoefenen, of over steden, streken of landen. Een bekend voorbeeld is de kracht die de maan uitoefent op de getijden van de oceanen. Er bestaat zelfs een relatie tussen de fasen van de maan en de uitzetting en inkrimping van de aardkorst. Als de maan een dergelijke gigantische invloed heeft, dan ligt het voor de hand om te veronderstellen dat andere planeten, ieder op hun eigen wijze, invloed op de aarde uitoefenen. Je zou dus ook naar de planeetstanden van 11 augustus 1999 kunnen kijken en kunnen proberen te interpreteren wat zij voor de wereld in zijn totaliteit te betekenen hebben.
Tot de dag van vandaag zijn er altijd mensen die de astrologie als onzin bestempelen en betitelen zij de kennis die astrologie biedt als waardeloos.
Ondanks dat zijn er altijd mensen gebleven die zich met astrologie hebben bezig gehouden en die wel degelijk waarde zagen in deze aloude kennis. Onder hen bevinden zich niemand minder dan personen als Copernicus en Kepler, wier bijdragen aan de moderne wetenschap enorm groot zijn.
Van Kepler is bijvoorbeeld het volgende citaat bekend: 'Het geloof in de effecten van de sterrenbeelden is in de eerste plaats ontleend aan ervaring, die zo overtuigend is, dat deze alleen kan worden ontkend door diegenen die haar niet onderzoeken.'
En daarmee legt Kepler de vinger op de zere plek: hoeveel van diegenen die de astrologie om het hardst verketteren, hebben eerst de moeite genomen om erachter te komen wát ze nu eigenlijk verketteren?
Het is niet de bedoeling om een pleidooi te houden voor de waarde van astrologie, zeker is dat Nostradamus er in ieder geval wel van overtuigd was. De toekomst zal uitwijzen of uit de kennis die astrologie aanreikt werkelijk zinvolle informatie valt te genereren ten aanzien van de toekomst van de wereld.
Laten we er op dit moment van uitgaan dat de astrologie geen onzin is en dat zij ons werkelijk van alles te vertellen heeft.
Wat heeft zij dan te vertellen over de planeetstanden van 11 augustus 1999 ?
Om te beginnen volgt hieronder een overzicht van de standen van de planeten op die bewuste dag op het moment dat de zonsverduistering optrad:
Zon en maan stonden in het teken Leeuw op 18° (afgerond)
Mercurius stond eveneens in het teken Leeuw, op 0°
Venus stond in het teken Maagd, op 2°
Mars stond in het teken Schorpioen, op 17°
Jupiter stond in het teken Stier, op 5°
Saturnus stond eveneens in het teken Stier, op 17°
Uranus stond in het teken Waterman, op 15°
Neptunus stond eveneens in het teken Waterman, op 3°
Pluto ten slotte stond in het teken Boogschutter, op 8°
Een geoefend astroloog leidt hier het volgende uit af:
We hebben op 11 augustus 1999 dus te maken gehad met een hemelsituatie waarbij de gevaarlijkste planeten (in combinatie met een zonsverduistering) betrokken waren. Niet alleen waren hun krachten op maximale sterkte, zij versterkten elkaar ook nog eens door de gevaarlijke hoeken (aspecten) die zij met elkaar maakten. Van alle mogelijke aspecten gaven juist de betrokken aspecten de grootst mogelijke spanning en dreiging aan, terwijl de planeten ook nog eens in die tekens van de dierenriem stonden die het meest intens en het meest onheilspellend zijn !
Maar het bleef niet bij dit ene verschrikkelijke grote vierkant. De planeten Mercurius, Jupiter en Neptunus vormden een, eveneens niet uit te vlakken, 'half' groot vierkant en Venus en Pluto vormden samen een (moeilijk) 90° aspect, waarbij Jupiter stationair liep en Neptunus, venus en Pluto retrograde liepen (door de elliptische banen van de planeten om de zon, leek het soms alsof zij ten opzichte van de aarde een teruggaande beweging maakten). De invloed van stationaire en retrograde planeten wordt van oudsher als negatief uitgelegd.
Het enige harmonieuze aspect tussen de planeten van 11 augustus 1999 was een driehoeksaspect (120°) tussen Jupiter en Venus. Dat is een goed aspect, omdat zowel Jupiter als Venus als de weldoeners onder de planeten worden gezien, maar hoe groot kan de rol van zo'n enkel mooi aspect zijn ten opzichte van het enorme geweld van al die andere vreesaanjagende combinaties?
Wanneer we met astrologische ogen naar de zonsverduistering, in combinatie met de overige standen van de planeten van deze dag kijken, dan kan het niet anders dat we het met Nostradamus' omschrijving eens moet zijn en dat we op 11 augustus 1999 met een angstig teken aan de hemel te maken hebben gehad.
De vier dieren

Maar er is nog meer aan de hand met deze planeetconstellatie. Zoals hierboven beschreven stonden de planeten Mars, Saturnus, Uranus en de zon en de maan samen in de vier vaste tekens van de dierenriem. De vier tekens zijn de Stier, de Leeuw, de Schorpioen en de Waterman. Wanneer je weet dat de adelaar of arend een geëvolueerd symbool van de Schorpioen is en wanneer je weet dat de Waterman in de literatuur wordt uitgebeeld als een mens of een engel, dan zie je ineens dat deze vier dieren op allerlei verschillende manieren op allerlei verschillende plaatsen opduiken:
Kan het toeval zijn dat juist deze vier dieren op zoveel verschillende plaatsen, vanuit zulke verschillende bronnen, een rol spelen ? Waarom spreekt Johannes over vier dieren die betrokken zijn bij de verkondiging van een eindtijd ? Waarom duiden de dieren voor de Tempeliers beweging aan (opkomst/ondergang)? Waarom komen de vier dieren in de Tarot juist op kaarten voor die van eezelfde beweging (geboorte, sterven, wedergeboorte) in de wereld getuigen? Wat kan het verschijnen van deze vier dieren voor betekenis hebben?
In ieder geval vragen zij om aandacht. En misschien is het helemaal niet zo vreemd om te veronderstellen dat het geen kwaad kan om onze aandacht te richten op wat die vier dieren te vertellen zouden kunnen hebben.
Tenslotte komen deze steeds weer opduikende dieren exact overeen met de vier sterrenbeelden die zo'n cruciale plaats innamen aan de hemel op 11 augustus 1999. Het gaat hier om een planeetconstellatie die volgens astrologische begrippen werkelijk een uiterst ongunstig beeld te zien geeft.
Is het dan niet vanzelfsprekend dat we proberen te achterhalen wat die stand voor de wereld te betekenen kan hebben en dat we juist de astrologische kennis gebruiken die al die losse symbolische verwijzingen ineens zinvol zouden kunnen maken?
Maakt een astrolgische interpretatie van de planeetstanden van 11 augustus 1999 duidelijk dat we zo niet met een eindtijd, dan toch misschien wel minstens met een ingrijpende en enerverende tijd te maken zullen krijgen?
Regel 3

Om de grote koning der Mongolen tot leven te wekken,
De tweede en derde regel uit het Frans zijn:

Du ciel viendra vn grand Roy d'effrayeur:
Resusciter le grand Roy d'Angolmois,


En wat valt hierbij op ?
Zowel in de tweede regel als de derde regel worden de woorden
'grand Roy' gebruikt.
Dus ook hier iets heel groots !
Hetgeen in deze regel opvalt is dat 'd'Angolmois' door velen wel goed ge-interpreteerd is.
'Angolmois' kan hier gelezen worden als een imperfect anagram van het oude Franse woord 'Mongolois', hetgeen Mongools betekent.
Het verwijst hier ongetwijfeld naar Djengis Khan, de eerste en machtigste heerser van het Mongoolse imperium. Hij werd geboren in 1162, in een gebied dat tegenwoordig het noordwesten van China ligt, en hij stierf in het jaar 1227.

De periode tussen beide jaartallen markeert het leven van de heerser over één van de grootste imperia die de wereld gekend heeft. Vijfentwintig jaar nadat hij een eenvoudig stamhoofd was geworden, heerste Djengis Khan over het grootste deel van de toen bekende wereld. Kort na zijn dood strekte het Mongoolse rijk zich uit van Korea tot aan Duitsland en Italië, van Noord-Rusland tot India en Irak.
Maar de Mongolen waren meer dan veroveraars: door toepassing van genocide op grote schaal waren deze strijders efficiënte massamoordenaars, en hun slachtingen werden pas geëvenaard door Hitler en Stalin in de twintigste eeuw.
Djengis Khan begon zijn oorlogen omdat hij daartoe opdracht zou hebben gekregen van Tengri (de Eeuwige Hemel - weer een historisch voorbeeld van wreedheden die in naam van God begaan werden) en zag het Mongoolse imperium niet als een staat te midden van andere staten, maar als een wereldrijk in wording.
Djengis en zijn nakomelingen kregen het hemelse recht over de gehele wereld te heersen. Op het toppunt van zijn macht reikte het Mongoolse rijk in het westen tot wat tegenwoordig Duitsland is, en tot de Italiaanse grens met Kroatië. Als de Mongolen inderdaad een invasie waren begonnen in Duitsland en Italië, dan is het moeilijk voorstelbaar dat de oprukkende horden werden teruggedreven door de legers van een verdeeld en slecht georganiseerd Europa, alleen al omdat het aantal Mongoolse strijders veel groter was dan de gecombineerde legers van de westerse koningen. Bovendien waren de Mongolen beter getraind, ze gebruikten superieure tactieken en ze waren nog nooit verslagen.
Deze Mongoolse invasie van West-Europa zou er echter niet komen. In maart 1242 werd in het Mongoolse leger bekend dat Ögödei, de zoon en opvolger van Djengis Khan, enkele maanden eerder gestorven was.
Dat weerhield de Mongoolse strijdmacht verder naar het westen te trekken, en het leger keerde terug naar Mongolië, in de verwachting dat een machtsstrijd om de opvolging zou uitbreken. Daarna kreeg het Mongoolse imperium meer interne problemen en waagde men zich in Europa niet verder dan Rusland.
Uiteraard gebruikt Nostradamus hier beeldspreek en had hij geen visioen dat Djengis Khan weer echt tot leven gewekt zou worden.
In de tweede regel van het kwatrijn geeft Nostradamus aan dat de hemelstand van 11 augustus 1999 het begin van de eindtijd zal inluiden, terwijl deze derde regel aangeeft wat ons daarna te wachten zal staan: de opkomst van de antichrist, zoals Nostradamus dit ook aangeeft in een paragraaf van zijn brief aan koning Hendrik II (zie ook het hoofdstuk "Brief aan koning Hendrik II"):

Dan zal het grote rijk van de antichist komen.
Dit begint in Midden en Oost-Azië. Met onafzienbare horden zullen de volgelingen van de antichrist alles overspoelen zodat de Heilige Geest verdreven wordt tot aan de 48ste breedtegraad en vlucht voor de gruwelen van de antichrist.
Deze laatste zal een oorlog beginnen tegen de monarchie en zelfs tegen de koning die dan de grote plaatsvervanger van Christus op aarde is en tegen zijn Kerk.
Aangezien de tijdsomstandigheden hem gunstig gezind zijn, zal zijn rijk enige tijd bestaan.

Na de bovenstaande oorlog zal de mensheid (wat er dan nog van over is) afstevenen op de Apocalyps oftewel de Dag des Oordeel met een kanteling van de aardas, waarschijnlijk veroorzaakt door een asteroïde of een ander hemellichaam (zie ook het hoofdstuk "Apocalyps, Dag des Oordeel").
Cornwall, zuidwest Engeland, 11 augustus 1999
In esoterische of geheime genootschappen spelen deze vier dieren een rol. Zo maken de Stier, de Leeuw, de Adelaar en de Engel deel uit van het 'vignet' van de Tempeliers, een geheimzinnige orde, die deze dieren op symbolische manier beweging lieten uitdrukken (vergelijk de Maya's: we bevinden ons in het tijdperk van de zon van beweging).
De Brotherhood of Light, een occulte groepering in de Verenigde Staten, voerde in haar logo de astrologische symbolen voor stier, leeuw, schorpioen en waterman, gecombineerd met een symbool dat een samengaan (eclips) van zon en maan voorstelt.
De vier evangelisten zijn ook wel symbolisch weergegeven met de hoofden van de vier dieren (onder andere te zien in The Book of Kells, een Keltisch boek uit de negende eeuw).
De Tarot, een oud orakelsysteem, bestaande uit losse kaarten, bevat twee kaarten, het rad van fortuin en de wereld, die beide op de hoeken van de kaart de vier dieren te zien geven: de stier, de leeuw, de adelaar en de engel/waterman.
In de Bijbel zijn dezelfde dieren te vinden. Om te beginnen in het boek Ezechiël, waarin zij deel uitmaken van het visioen van Ezechiël (1:10). En als laatste, maar zeker niet de minste, de vermelding van deze zelfde vier dieren in de Openbaringen van Johannes (4:7).
'De koning der Verschrikking', aanvang van de eindtijd
Momenteel (2015) kunnen we ons afvragen of de oneindige stroom aan 'zogenaamde' islamitische vluchtelingen uit voornamelijk Syrië geen voorbode is van wat komen gaat. De gruwelen van Islamitische Staat doen immers niet onder dan die destijds van Djengis Khan !!
Er zullen tekenen aan de hemel zijn (bijbel)..................................., maar waarom worden deze dan niet gezien ??
Overigens ...., met deze eerste regel is meer aan de hand dan men aanvankelijk zou denken !
Nostradamus heeft hier heel bewust de woorden
'sept mois' gebruikt en geen verwijzing gegeven naar de achtste maand augustus.
De woorden
'sept mois', oftewel 7 maanden, spelen namelijk een cruciale rol bij de berekening van de datum van de Apocalyps,
zie hiervoor het hoofdstuk "Apocalyps, Dag des Oordeel".